Motywacja wewnętrzna

Motywacja wewnętrzna (ang. intrinsic motivation) to motywacja powodująca zachowanie, którego misją nie jest osiągnięcie zewnętrznych nagród, dana aktywność jest zadaniem samym w sobie. Przykłady czynności motywowanych wewnętrznie: jedzenie pączków, pływanie żaglówką, słuchanie muzyki, (też praca jeżeli wiąże się z głębokim zainteresowaniem), granie na komputerze.Czynności motywowane wewnętrznie prowadzą do specyficznego stanu umysłu, nazywanego poczuciem przepływu (ang. flow), które polega na utracie samoświadomości i poczucia upływu czasu oraz na koncentracji na samej czynności wykonywania zadania, z odsunięciem na drugi zamysł jego rezultatu. Stan taki jest przyjemny i ma możliwość być wzbudzany także poprzez narkotyki i inne używki, ćwiczenia fizyczne itd. Badania prezentują jednakże, że czynności dostarczają więcej przeżyć stylu flow niż używki. Takie wiedzę praktyczną podobne jest w indywidualnej jakości do doświadczenia mistycznego, opisywanego poprzez Maslowa. Ustalono również, że gdy czynność motywowana jest wewnętrznie a jednocześnie jest silnie nagradzana, to motywacja zmienia się na zewnętrzną i dana osoba traci przyjemność czerpaną z tej aktywności, dosłownie jeżeli już ją poprzednio bardzo lubiła. Poprzez silne nagradzanie, grożenie karą (przykładowo. przy nauce), stosowanie przymusu, presję zewnętrzną, nacisk oceniania, można spowodować, że dana osoba zaczyna spostrzegać osobiste działanie jako motywowane jedynie zewnętrznie, co prowadzi do utraty przyjemności czerpanej z tego działania